Adana sıcağından kaçıp Toroslar'a tırmananların vardığı yer burası. Şehrin nefes nefese kaldığı yaz öğlelerinde sen burada elma kokulu, ayazlı bir serinlikte oturuyorsun; klima değil, dağ havası. Göksu kenarında saatin durduğunu, telefonun çekmediğini, kimsenin acelesi olmadığını fark edersin. "Ne yapsak?" sorusu burada lüks: cevap genelde "hiçbir şey, otur" oluyor. Yine de karar veremiyorsan zarı at, dağ yolu seni nereye götürürse oraya.